شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/302776
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
✓
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
✓
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- دوشنبه 6 شعبان 1286ق (1286 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 38 برگ • 25 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمدلله ذی المجد و البهاء و الكبریاء و الآلاء و الصلوة و السلم علی رسوله محمد ... و بعد فیقول ... هذه كلمات مؤلفة فی صناعة الميزان اذكر فيها ما صح عندى من هذه الصناعة و لعمرى أنّها نعم العون على ادراك الفنون ... »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« فى علم آخر يسميان بالاصول الموضوعة و اما المبادى الموضوعة مع تشكيك و انكار يسمى مصادرات قد فرغ الحقير مصنفه من تحرير هذا الكتاب ... سنة اربع و ثمانين و مأتين بعد الالف من الهجرة النبوية حامداً مصلياً مسلماً مستغفراً. »
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
نام مؤلف در تمام رسالههای این مجموعه به عمد محو گردیده است، در بسیاری از منابع از جمله اعیان الشیعة (378/2)، نقباء البشر (50/1)، معجم المؤلفین (104/6)، مکارم الآثار (1661/5)، نام وی سید ابوعبدالله بیان شده است لیکن در منابع خاص استان زنجان همچون الفهرست لمشاهير علماء زنجان(ص110)، تاریخ زنجان سید ابراهیم زنجانی(ص 406) و شرح زندگانی دانشمندان و روات-رجال لشگری استان زنجان(ص 253)، سید ابوعبدالله شمس الدین محمد آمده است، در تاریخ زنجان(ص406)، سید عبدالله شمس الدین محمد بن ابوالقاسم و در تاریخ عرفا و حکمای استان زنجان (بخش دوم صفحه: 269) سید عبدالله الموسوى الزنجانی درج شده که گویا سهو القلم بوده باشد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 31 • صفحه 564 • ردیف 1
متن فنخا:
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 16391/1
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: دوشنبه 6 شعبان 1286ق؛ نام مؤلف در تمام رسالههای این مجموعه به عمد محو گردیده است، در بسیاری از منابع از جمله اعیان الشیعة (378/2)، نقباء البشر (50/1)، معجم المؤلفین (104/6)، مکارم الآثار (1661/5)، نام وی سید ابوعبدالله بیان شده است لیکن در منابع خاص استان زنجان همچون الفهرست لمشاهير علماء زنجان(ص110)، تاریخ زنجان سید ابراهیم زنجانی(ص 406) و شرح زندگانی دانشمندان و روات-رجال لشگری استان زنجان(ص 253)، سید ابوعبدالله شمس الدین محمد آمده است، در تاریخ زنجان(ص406)، سید عبدالله شمس الدین محمد بن ابوالقاسم و در تاریخ عرفا و حکمای استان زنجان (بخش دوم صفحه: 269) سید عبدالله الموسوى الزنجانی درج شده که گویا سهو القلم بوده باشد؛ مصحح، محشی با نشان «منه»، با نشان «بلغ» و «بلغ قبالاً» مقابله گردیده، در بخشی از نسخه «من تأليفات الوالد قدس الله نفسه الزكية» آمده است هرچند به طور قطع نمی توان تأیید نمود، لیکن بعید نیست، یادداشتها و تصحیحات موجود در حاشیه رسالهها به خط مؤلف باشد؛ 38گ(1پ-38پ)، 25 سطر(9/5×22) [ف: 41-542]