مناجات منظوم (ترجمه)

2. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 2188/28 آغاز: الم تسمع بفضلك يا منائى ×× دعاء من ضعيف مبتلائيا يا نمیشنوی بفضل خود ای آرزوی من دعای این ضعیف مبتلا را؛ انجام: پس تفضل کن ای خواجه من و ای امید من بفضل خود بدرستی که در بلایم از بلای خود. متن از منشآت امام زین العابدین علیه السلام است که مترجم هر یک از آنها را به فارسی ترجمه نموده است؛ خط: نسخ خوش، کا: معز الدین محمد بن سلطان محمد قاری نیریزی، تا: 1085ق؛ دارای سرلوح، مجدول، مذهب؛ واقف: محمد حسام واعظی، 1397؛ جلد: تیماج، 24 سطر، اندازه: 17×27سم [ف: 5-561]