نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/301461
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 8932/14

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
شنبه 18 شوال 852ق (852 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ (تحریری)
تعداد برگ و سطر:
6 برگ • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
18/2×28سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • میشن بنفش

آغاز نسخه

« مما الحق ببعض نسخ الصحيفة. كان من تسبيحه اعنى زين العابدين عليه السلم.سبحانك اللهم وحنانيك سبحانك اللهم و تعاليت سبحانك اللهم و العزازارك »

انجام نسخه

« دعاء يوم السبت. و لاتوحش بی اهل انسی و تتم احسانک فیما بقی من عمری كما احسنت فيما مضى منه يا ارحم الراحمين. شامل این دعاها: من تسبيحه با آغاز سبحانك اللهم وحنانيك، دعاؤه تمجید له، فی التذلل، فی ذکر آل محمد، فی الصلوة على آدم، فی الکرب و الاقالة، مما يخافه و يحذره، دعای ایام هفته، با آن که این ملحقات در پایان بسیاری از دستنویس‌های صحیفه سجادیه آمده، هنوز مشخص نیست مجموع آنها در چه زمانی و به دست چه کسی تهیه شده است. اما به دو دلیل می‌توان به اطمینان مأخذ شیوع و گسترششان را نسخه جباعی دانست: از یک سو نسخه جباعی مبنای استنساخ‌های مکرر کتاب صحیفه در دوره صفویه و اصفهان قرن یازدهم بوده و از سوی دیگر همه نسخه‌های ملحقات دار صحیفه این دعاها را با همان نام و ترتیبی که جباعی نوشته، نقل کرده‌اند، علاوه بر اینها پیش از دستنوشته جباعی هیچ نشانی از این مجموعه دعاهای الحاقی در دست نیست »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 31 • صفحه 417 • ردیف 1
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8932/14 آغاز: مما الحق ببعض نسخ الصحيفة. كان من تسبيحه اعنى زين العابدين عليه السلم.سبحانك اللهم وحنانيك سبحانك اللهم و تعاليت سبحانك اللهم و العزازارك؛ انجام: دعاء يوم السبت. و لاتوحش بی اهل انسی و تتم احسانک فیما بقی من عمری كما احسنت فيما مضى منه يا ارحم الراحمين. شامل این دعاها: من تسبيحه با آغاز سبحانك اللهم وحنانيك، دعاؤه تمجید له، فی التذلل، فی ذکر آل محمد، فی الصلوة على آدم، فی الکرب و الاقالة، مما يخافه و يحذره، دعای ایام هفته، با آن که این ملحقات در پایان بسیاری از دستنویس‌های صحیفه سجادیه آمده، هنوز مشخص نیست مجموع آنها در چه زمانی و به دست چه کسی تهیه شده است. اما به دو دلیل می‌توان به اطمینان مأخذ شیوع و گسترششان را نسخه جباعی دانست: از یک سو نسخه جباعی مبنای استنساخ‌های مکرر کتاب صحیفه در دوره صفویه و اصفهان قرن یازدهم بوده و از سوی دیگر همه نسخه‌های ملحقات دار صحیفه این دعاها را با همان نام و ترتیبی که جباعی نوشته، نقل کرده‌اند، علاوه بر اینها پیش از دستنوشته جباعی هیچ نشانی از این مجموعه دعاهای الحاقی در دست نیست؛ خط: نسخ تحریری، کا: محمد بن علی بن حسن جباعی، تا: شنبه 18 شوال 852ق؛ جلد: میشن بنفش، 6ص (50-55)، اندازه: 18/2×28سم [ف: 29/1-383]