مکاتیب

2. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 656 آغاز: ریاض آمال و امانی و حدایق بهجت فیض فضل سلطان سلیمان مکانی صاحب سریر و خلافت و کشور ستانی حلال مشکلات آفرینش جمجاه عظمی و حشمت پناه بصفت و شوکت انتباه گردون فیض کیوان رفعت معین السلطنه و الخلافه و الدنیا خلدالله تعالی ملکه سلطانه پادشاه مرحوم مغفور سلطان حسین میرزا بجناب سلطنت پناه رستم بیک نوشته بودند؛ انجام: امید دارد که عقوبت شام عسرت بصبح عشرت مبدل گردد. تا چند ز گریه پای در گل باشی ×× پیوسته گرفتار غم دل باشی شامل هفت نامه از سلطان حسین میرزا بایقرا امیر هرات است به پادشاه شروان، علی بیک ماندی، رستم بیک، میر محمد نوربخش، حضرت اجل یعقوب و آل او، سلطان احمد میرزا، از بهارستان مولانا جامی؛ خط: تعلیق ممتاز، کا: خواجه اختیار الدین منشی، تا: 935ق؛ مجدول، با یک سرلوح مذهب مرصع بسیار عالی، مذهب؛ از کتب کتابخانه سلطنتی تیموری هندوستان بوده با امهار تنی چند از کتابداران کتابخانه مزبور از جمله: به سال 1024 به امضای الله اکبر، به سال 1026ق به امضای عبدالله چلبی، به سال 1069ق به امضای اعتمادخان شاه جهان، به سال 1165ق در مشهد مقدس توسط محمد مهدی بن محمد نصیر استرآبادی (وزیر و منشی نادرشاه افشار) خریداری شده؛ مهر: ناصر الدین شاه قاجار؛ واقف: ابن محمد نصیر استرآبادی، 1165؛ کاغذ: خانبالغ، جلد: چرم مشکی، 30ص، 5 سطر مورب، اندازه: 13/7×21/7سم [ف: 7-706]