مقامع الفضل

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8027 آغاز: ... و دین شریف احمدی و متمسکین آئین و طریق حنیف محمدی مرحمت فرموده است قواصان بحار جستجوی از لآلی متلالی آیات بینات و درر و غرر احکام؛ انجام: و قطع دابر الاوهام فی هذا المرام فالحمدلله على التمام و الصلوة على خير الانام و آله و اصحاب العز الكرام ما اضاء ضياء و ادلهم ظلام و قد تم و بالخير عم بعون الله عز و جل المجلد الاول من الكتاب الموسوم بمقامع الفضل الملقب باصار رشت هدایت خان گیلانی المشتمل على مسائل كثيرة تنيف على مائة الف غير انها انحصرت فی عنوانات يسيرة توافق عدد سنى تاريخ التأليف و جل اسمه و لقبه و داعيه الخان المعظم المفخم المنيف لازال محط الرحال امال الرجال متکئا على العز و الاقبال مالكا لنواصی الشوکه و الاجلال ادام الله عليه انعامهو نضر بالسرور شهوره و اعوامه و بلغه ما تمناه معتنقا لسعادة دينه و دنياه على يد مؤلفه القاصر محمد علی بن محمد باقر الاصفهانی. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ مصحح، محشی از خود مؤلف که با جملات «منه»، «منه عفى عنه»، و «منه عفى الله عنه»، یادداشت مرحوم سید محمد مشکات، با نامه‌ای در کاغذ خط دار لابه لای نسخه هست که شخصی (گویا محیط طباطبائی) با خودکار آبی پائین آن نوشته: «قرائن نشان می‌دهد مکتوب خط مرحوم میرزا اسمعیل برادر بزرگتر از سید محمد علی نیماد فتوحی و پسر مرحوم حاجی میرزا محمد روضه خوان زواره ای بوده است»؛ جلد: تیماج، 334گ، 21سطر، اندازه: 16/2×23/6سم [ف: 27/1-58]