مقامه

تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 869ض آغاز: حکایت کرد مرا دوستی که در دوستی ید بیضا داشت و در محبت رای بینا که وقتی از اوقات که از اخوان حضر مشتکی و بر عصای سفر متکی خواستم که قدمی چند بسپرم و مرحله ای چند بشمرم تا ملامت اخوان به تعطف بدل شود و نفرت یاران به تالف باز گردد؛ انجام: پایان مقامه دوم دو بیت شعر است و شعر دوم این است: کردم زسر آغاز چو پایانش نبود ×× از درد گریختم چو درمانش نبود خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 2گ (8ر-9پ)، اندازه: 12×21/5سم [نشریه: 13-260]