مقامات حمیدی

29. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8146 آغاز و انجام: برابر؛ کتابت و ترجمه مقامات از مصنفات قاضی حمیدالدین بلخی در خوشتر اوقات و بهتر ساعات حسب الفرمایش سرکار شوکتمدار خداوندگار با فر و وقار، گل گلستان معانی و نوباوه بوستان نکته دانی الوالی ابن الوالی امان الله خان الثانی حفظه الله تعالی بحرمت سبع المثانی. امید که مقبول طبع مشکل پسند عالی آید و از این جهة ابواب مرحمت را بر روی غلام گشاید و اگر سهو القلمی رفته باشد بر بی فهمی بنده حمل نفرماید. زیرا نسخه اصلی مغلوط و نامربوط بود و بنده نیز سعی موفور و کوشش غیر محصور را در تصحیح آن نمودم و من الفلق الی الغسق ورق ورق او را بدست تأمل بگشودم و سبق سبق آن را بپای تفکر پیمودم و رنج بیشمار را بردم و نسخه بسیار را نگاه کردم تا صحاحتی بهم رساند و چندان سقامتی درو نماند و نیز در مده این ترقیم و تصحیح و ترحمه [کذا] و توضیح گاهی با شاهد محنت آغوش و گهی از دست ساقی [...] امید که من بعد کزلک [=گزلک] تیسر، ناسخ حرف تعسر آید و حکم تقدیر بر وفق تدبیر زاید. انا العبد المذنب محمد زمان ابن اغلوبیک الساکن بکردستان سنه 1267. خط: نستعلیق، کا: محمد زمان بن اغلوبیک ساکن کردستان، تا: 1267ق، برای امان الله خان ثانی (والی منطقه کردستان شاید)؛ دارای رکابه، دارای توضیحات لغوی و ترجمه زیر سطور عبارات عربی، نسخه بسیار جدید است و از بالای آن برش خورده به نحوی که کلمات یا سطری از بالای برگ‌ها از بین رفته یا در وصالی پنهان شده است؛ جلد: تیماج مذهب، 158گ، 15 سطر، اندازه: 8/7×15/1سم [ف: 27/1-271]