مفید المحتاجین

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10466 آغاز: چون بر هر مصنف و مؤلف جایز بل لازم است که در مطلع هر تصنیف جدیدی که تالیف میشود؛ انجام: ای کاش که بودمی سگ و بنده شان (در گهشان) - یا خاک سیاه بودمی در رهشـان خط: نسخ و نستعلیق تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ ضمیمه: ضمن 23 برگ آخر نسخه: الف. چند کلمه در بیان کیفیت احوالات امردان مشاهیر دارالخلافه که هر یک بچه صفت میباشد و هر یک بچه امر مشغولند و مشتمل بر شرح احوال: یوسف کرجی نوری، میرزا ابراهیم بن اسمعیل قاطرچی باشی شیرازی الاصل طهرانی المسکن، میرزا محمود ملقب به محمودخان خلف محمد حسین خان ملک الشعرا فرزند ارجمند مرحوم فتحعلی خان ملک الشعرا، رضا بروجردی، اقا محمد بن اقا رحیم پیشخدمت باشی اصفهانی الاصل طهرانی المسکن، محمد حسن ابدار کرجی طهرانی، آقاجان قوال اصلش از دارالعباد یزد ساکن تهران، محمد شریف بختیاری الاصل و طهرانی المسکن ملقب بطلان خان که در حین غلام بچه گی از جانب قبله عالم ملقب باین اسم شد، ب: در باب کیفیت احوال عوج بن عنق، چند کلمه در صفت بدن ماهرویان سیمین عذاران با آغاز: «باصطلاح عرفا موی را در کشور حسن سرآمد جمال دانسته اند یعنی موی سر را و او بر سه نوع است اول معقد [کذ]»، تاریخ تحریر: 9 ذیقعده 1250، اصطلاحات عرفا و شعراء، مثنوی عاشق اول محمود بیگ و ثانی نجفقلی خان از مؤلف در 84 بیت با آغاز: «ای عزیزان داستانم بشنوید ×× داستانم دوستانم بشنوید»؛ جلد: تیماج، 243گ، 11سطر، اندازه: 10×18سم [ف: 15-489]