مفتاح الفلاح

100. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 673-طباطبائی آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد بن اسد الله، تا: 1080ق؛ رونوشت اجازه شیخ بهائی به شاگردش سید ذوالفقار حسینی که این کتاب را نزد مؤلفش قرائت کرده [صاحب الذریعة در ضمن اعلام قرن 11 از سید ذوالفقار جرفادقانی (گلپایگانی) نام می‌برد که از شاگردان شیخ بهائی بوده و صحیفه را نزد وی قرائت کرده است و ظاهراً وی همان سید ذوالفقار حسینی است(اعلام شیعه قرن 12)]، اینک صورت اجازه شیخ بهائی به سید ذوالفقار حسینی: «بسم الله الرحمن الرحیم قراء على هذا الكتاب من اوله الى اخره السيد الاجل الفاضل التقى الزكى السيد ذوالفقار الحسينى وفقه الله و قد اجزت له سلمه الله ان يرويه عنى و يفيده لمن هو اهل له و كما ... اجزت له ان یروی جمیع مؤلفاتی و التمست منه دا ... ان يجريني على صفحه خاطره الشريف فى مظان الا ... و كتب مؤلف الكتاب محمد المشتهر ببهاء الدين العاملى عفى الله عنه حامداً مصلياً مسلماً»، برخی از کلمات این اجازه نانوشته باقی مانده است، گویا این نسخه رونویس است از نسخه‌ای که سید ذوالفقار نزد شیخ قرائت کرده؛ تملک: محمد باقر بن محمد محسن؛ جلد: تیماج، 146گ، 15سطر، اندازه: 9/5×18سم [ف: 24-414]