مفتاح الفلاح

66. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13621 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد ابراهیم بن محمد تقی تبریزی، تا: اواخر دهه سوم جمادی الثانی 1066ق، جا: اصفهان؛ ضمیمه: ضمن سه برگ اول و آخر نسخه: اشعار و رباعیات فارسی به خط ناظم: محمد رحیم بن سید مرتضی الحسینی حفید میر محمد باقر داماد: 1. مدایح امیرمومنان حضرت علی علیه السلام مانند: «بر جای رسول مسند آراست علی ×× بدر است و چه خورشید هویداست علی؛ غواص کهن سال خرد می‌گوید ×× زین بحر عمیق در یکتاست علی»، 2. بیان تطابق نام مبارک پیامبر مکرم اسلام (ص) با کلمه اسلام و حضرت علی (ع) با کلمه ایمان با احتساب بینه و زبر حروف از همو، آغاز: «از نام رسول حق و شاهی که ولیست ×× اسلام مبرهن است و ایمان جلیست ...»، 3. منظومه در اصول دین مشتمل بر 53 بیت از همو، آغاز: «حمد بر ذاتی که هست از هر صفات ×× بر ذوات عالمش تقدیم ذات؛ وز ره تعظیم از حی ودود ×× بر رسول و آل او بادا درود؛ فی ارکان الایمان؛ ای شده جویای سر معرفت ×× بشنو از من اصل ایمان را صفت ...» و یک رباعی دیگر از همو: «چون عاقبت کار بجز مردن نیست ×× از دست اجل گمان جان بردن نیست؛ بیهوده غم جهان نمیباید خورد ×× لیکن دار فنا لایق غم خوردن نیست» و همچنین در قسمت درون لبه جلد، دو رباعی اثر طبع میرزا قاسم خلوت نشین به خط نستعلیق خوانا از جمله: «غالی که لوای کفر انداخته است ×× و از راه محبت دل و دین باخته است؛ دانم که بحق شناخت او ذات علی ×× اما حق را درست نشناخته است»، تاریخ تحریر ضمائم: 28 صفر 1155ق، محشی از مؤلف و محمد اسماعیل، مصحح، مقابله شده؛ تملک: محمد مهدی موسوی حسینی خطیب اردوی معلی به تاریخ 1167ق و پدرش رضی الدین محمد؛ جلد: ساغری، 92گ، 19سطر، اندازه: 12/2×21/5سم [ف: 15-472]