نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- رمضان 1011ق (1011 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 7 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق، شکسته (تحریری)
- تعداد برگ و سطر:
- 8 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« مغالطات، الاول و لیکن المدعی لیس کل انسان حیوانا بالامکان، لانه لو لم يصد لصدق نقيضه، و هو كل انسان حیوان الضرورة، لكن التالى باطل »
انجام نسخه
« حلها» لمنع الشرطية انها في موضعه مبنيه على وجود الان و قد برهن على استحالة ذلك. تمت.
بی دیباچه، جز آنکه شیوه کار به «المغالطات» سعید بن محمد الصفاری ماند، نخست چهارده «مغالطه» است به شماره، و به دنبال هر یک سربند «الجواب»، سپس چند مغالطه بی شماره، با سربندهای «نکته اخری» و «حلها»: مغالطة الاولى: و لیکن المدعى ليس كل انسان حيوانا بالامكان. الخامسة كلما ثبت الخاص ثبت العام و كلما ثبت العام لم يثبت الخاص. العاشر لو كان وجود موجود في نفس الامر لانتفى جميع الاعدام الخاصة. الرابع عشر لايجوز ان يكون القسم بثلاثة فى قولهم الشيى اما واجباً او ممكناً او ممتنعاً »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
به دنبال «المغالطات» سعید بن محمد الصفاری
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 30 • صفحه 602 • ردیف 7
متن فنخا:
7. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1520/7
آغاز: مغالطات، الاول و لیکن المدعی لیس کل انسان حیوانا بالامکان، لانه لو لم يصد لصدق نقيضه، و هو كل انسان حیوان الضرورة، لكن التالى باطل؛ انجام: «حلها» لمنع الشرطية انها في موضعه مبنيه على وجود الان و قد برهن على استحالة ذلك. تمت.
بی دیباچه، جز آنکه شیوه کار به «المغالطات» سعید بن محمد الصفاری ماند، نخست چهارده «مغالطه» است به شماره، و به دنبال هر یک سربند «الجواب»، سپس چند مغالطه بی شماره، با سربندهای «نکته اخری» و «حلها»: مغالطة الاولى: و لیکن المدعى ليس كل انسان حيوانا بالامكان. الخامسة كلما ثبت الخاص ثبت العام و كلما ثبت العام لم يثبت الخاص. العاشر لو كان وجود موجود في نفس الامر لانتفى جميع الاعدام الخاصة. الرابع عشر لايجوز ان يكون القسم بثلاثة فى قولهم الشيى اما واجباً او ممكناً او ممتنعاً؛ خط: نستعلیق تحریری و شکسته، بی‌کا، تا: رمضان 1011ق؛ به دنبال «المغالطات» سعید بن محمد الصفاری؛ 8گ (174پ-181ر) [ف: 3-308]