معمای منظوم

12. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6288/6-31/168 آغاز: بسمله چون درسخن آید لب او نامش را ×× یالی چو ز آغاز سخن در گذری / وچنانکه دراسم قراضه ×× دندان ولب تو دل تصور کرده؛ انجام: درشکل پری چه بینم او را پیدا ×× از مکر رقیب دیو سیرت چه خللوالحمدلله علی الاتمام ... على خيرالانام وآله البررة الكرام منظومه‌ای است درمعما که اسامی افراد را درقالب معما آورده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ پس از آن مستزاد کمال بامطلع: «ای ریخته خون دل سود از ده مارابی هیچ گناهی×× بنوازد می‌کشته شمشیر جفا را باری بنگاهی»؛ جلد: تیماج، 17گ، 15سطر، اندازه: 15×20سم [ف: 8-4437]