معمای منظوم

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12600/1 آغاز: هر شب بکوی دوست بنالم ز درد دل ×× مانند بلبلی که فغان در چمن کند / گوشه چشمی بسی دارد ز هر سو دل کباب ×× می‌رود از یاد او از گوشه چشم من آب؛ انجام: امین: یار ما چون پای در میدان نهد بیش از یکی ××نامش از مضمون آن مفهوم گردد بی شکی؛ برهان: برد جامی ره سوی دربان عجب رمزی شنید ×× کآمد از فکرت در آن نام دل آرامی پدید یک برگ از کتابی است در معما به نظم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج مذهب، 1گ (1ر-1پ) [ف: 36-153]