معمای فقهی منظوم

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1202/78-طباطبائی آغاز: سؤال: دی زمانی سوی صحرا رفتم از بهر طواف ×× تا شود یکدم دلم از محنت دنیا بری / عورتی دیدم نشسته در میان هفت مرد ×× هر زمان با هر یکی کردی عتاب دلبری / گفتمش نبود روا از روی شرع مصطفی ×× با چنین نامحرمان بنشستن ای رشک پری / گفت نامحرم نبیند هر هفت از یک مادرند ×× کرده یک مادر مر ایشان را به شفقت مادری؛ جواب (به نثر): هفت مرد که از یک مادر حاصل شده اند و هر هفت ... خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 1ص (66پ) [ف: 23-737]