نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- 885ق (885 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- - • 17 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 12×20/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • مقوایی ابری
آغاز نسخه
« بسمله، این مختصریست مشتمل بر مقدمه و قواعد که معتبرست در معما و بر خاتمه »
انجام نسخه
« طاق ابروی تو بر شکل کمانیست که او×× تیر در تیر نشاند چو شکار اندازد
رساله‌ای است مختصر در معما، مشتمل بر یک «مقدمه» و بیست و پنج «قاعده» و یک «خاتمه»: مقدمه: در بیان حقیقت معما و تقسیم آن و تعریف آن، قاعده 1. تشبیه، 2. در خال و خرده و نقطه و دانه، 3. در لب و کران و گوشه و ...، 4. در غایت و پا و عاقبت و انتها و ...، 5. در فرق و تاج و فراز و حبیب و افسر و ...، 6. در «با او» و «باو» و دیدن و دید و ...، 7. در برو گویند که بر بالای او باشد ...، 8 در مظروف، 9. در کم وفی، 10. در دل و گشت و گردان، 11. در نقش و صورت، 12. در آنکه لفظ عربی گویند و لفظ فارسی خواهند، 13. در لفظ دل و جان و قلب، 14. در اسمی که مراد آن همان اسم باشد، 15. در تنصیف، 16. در تضعیف، 17. در لفظ سال، 18. در الف ممدود، 19. در کتابت الفاظ، 20. در تنقیص، 21. در تصغیر، 22. در حساب جمل، 23. در روزهای هفته، 24. در ارقام کواکب سبعه، 25.در ارقامی که حکماء هند وضع کرده‌اند ...، خاتمه: در بیان محسنات معما »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 30 • صفحه 516 • ردیف 1
متن فنخا:
1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10451/1
آغاز: بسمله، این مختصریست مشتمل بر مقدمه و قواعد که معتبرست در معما و بر خاتمه؛ انجام: طاق ابروی تو بر شکل کمانیست که او×× تیر در تیر نشاند چو شکار اندازد
رساله‌ای است مختصر در معما، مشتمل بر یک «مقدمه» و بیست و پنج «قاعده» و یک «خاتمه»: مقدمه: در بیان حقیقت معما و تقسیم آن و تعریف آن، قاعده 1. تشبیه، 2. در خال و خرده و نقطه و دانه، 3. در لب و کران و گوشه و ...، 4. در غایت و پا و عاقبت و انتها و ...، 5. در فرق و تاج و فراز و حبیب و افسر و ...، 6. در «با او» و «باو» و دیدن و دید و ...، 7. در برو گویند که بر بالای او باشد ...، 8 در مظروف، 9. در کم وفی، 10. در دل و گشت و گردان، 11. در نقش و صورت، 12. در آنکه لفظ عربی گویند و لفظ فارسی خواهند، 13. در لفظ دل و جان و قلب، 14. در اسمی که مراد آن همان اسم باشد، 15. در تنصیف، 16. در تضعیف، 17. در لفظ سال، 18. در الف ممدود، 19. در کتابت الفاظ، 20. در تنقیص، 21. در تصغیر، 22. در حساب جمل، 23. در روزهای هفته، 24. در ارقام کواکب سبعه، 25.در ارقامی که حکماء هند وضع کرده‌اند ...، خاتمه: در بیان محسنات معما؛ خط: نستعلیق بدخط، بی‌کا، تا: 885ق؛ جلد: مقوایی ابری، 17سطر، اندازه: 12×20/5سم [ف: 9-316]