شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/292454
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 12
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 3 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نامشخص
- تعداد برگ و سطر:
- 35 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 10×21سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج مشکی
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« نتوان گفتن سپاس حق تسهیلی است ×× کی حمد خداوند جهان تحصیلی است / در دامن عجز است می‌باید زو ×× تکمیل سخن. این عمل تذیـیلی است. اما بعد بر ضمائر ارباب حل و عقد پوشیده نماند که این احقر بشر علی اکبر تفرشی چندان که در مضمار کتاب از فنون معما سعی و تکاپو و جد و جستجو نمود؛ باب الالف - احمد: بر عالمیان نبوت آن سرور ×× پیداست چون آفتاب از شق قمر »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« یادگار: این رساله از لطف اوست ×× آن که می‌گردد به لطف او سپهر / تا بود ثابت کواکب بر فلک ×× باد یادش در دل اکبر چو مهر؛ اکبر به دو جزء تحلیل و جزء اولش منقلب ... و کار بر تحصیل وی شده مهر از کلمه یادش به دل و یادگار شد. [الذریعة 269/21؛ نسخه‌های منزوی 2200/3] »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
کاتب نسخه در انتها تاریخ جلوس شاه سلطان حسین سپس چند بیت «معما به اسم شاه سلطان حسین که بعد از اتمام رساله گفته شده» پس از آن معمایی که آخوند مسیحای فسایی به اسم مؤلف رساله گفته ... ابیاتی از مؤلف در جواب آن آورده است که پایان آن چنین است: «دلت از نور علم ای بحر زاخر ×× چو خورشید جهان بینیم آخر ... / نموده اکبر این ابیات انشا ×× بود پاینده آخوند مسیحا، شهر ربیع الثانی 1115 اتمام یافت»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 30 • صفحه 514 • ردیف 3
متن فنخا:
3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 770/18-طباطبائی
آغاز و انجام: برابر
بی‌کا، تا: قرن 12؛ کاتب نسخه در انتها تاریخ جلوس شاه سلطان حسین سپس چند بیت «معما به اسم شاه سلطان حسین که بعد از اتمام رساله گفته شده» و پس از آن معمایی که آخوند مسیحای فسایی به اسم مؤلف رساله گفته ... و ابیاتی از مؤلف در جواب آن آورده است که پایان آن چنین است: «دلت از نور علم ای بحر زاخر ×× چو خورشید جهان بینیم آخر ... / نموده اکبر این ابیات انشا ×× بود پاینده آخوند مسیحا، شهر ربیع الثانی 1115 اتمام یافت»؛ جلد: تیماج مشکی، 35ص (86-120)، اندازه: 10×21سم [ف: 23-63]