شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
پیوند کوتاه:
/m/292445
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
✓
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- تاریخ کتابت:
- قرن 11
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نامشخص
- تعداد برگ و سطر:
- 7 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 12×20/2سم
- کاغذ و جلد:
- اصفهانی • تیماج مذهب
آغاز نسخه
« بسمله ... الحمدلله على آلائه ... و بعد فانی لما وقفت بالمحروسه اصفهان عام احد و ثمانين و الف على مؤلفة في المعمى شافيه ولتحقيقاته جامعه وافيه لفاضل احببت ان اجمع منها ما يصحبه الاختصار ... فاقول قال المصنف حشره الله مع من توالابه احسن ما يقال في تعريف المعمى انه قول يستخرج منه كلمه او اكثر بطريق الرمز و الايماء بحيث يقبله الذوق السليم ... فی ثلاثه ابواب »
انجام نسخه
« هذا المعنى اخذه من منشى الاصل حشره الله مع من توبه الابه في اسم زين و قوله مضمنا مكتفيا
کاتب = مؤلف، تا: قرن 11 »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
پس از رساله مختصر معما، قطعاتی است در نظم نثر از آن جمله قصیده ابوالحسن تهامی است با این مطلع: «حكم المنيه في البريه جاری ×× ما هذه الدنيا بدار قرار»، داستانی از علی بن بسام بغدادی، از شرح الشهاب قطب راوندی، قصیده کامل قيراطی با این مطلع: «قسما بروضة خده نباتها ×× باسمها المخضر في جنباتها»، شعری از محمد بن منصور تلمیذ غزالی، صلاح الدین صفدی فی کتاب رشف الزلال، محیی الدین عربی، الراغب فی المحاضرات، السراج الوراق بشار، ابونواس شبلی، عباس بن احنف، سموئل، رقاشی دعبل
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 30 • صفحه 512 • ردیف 1
متن فنخا:
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 879/39-طباطبائی
آغاز: بسمله ... الحمدلله على آلائه ... و بعد فانی لما وقفت بالمحروسه اصفهان عام احد و ثمانين و الف على مؤلفة في المعمى شافيه ولتحقيقاته جامعه وافيه لفاضل احببت ان اجمع منها ما يصحبه الاختصار ... فاقول قال المصنف حشره الله مع من توالابه احسن ما يقال في تعريف المعمى انه قول يستخرج منه كلمه او اكثر بطريق الرمز و الايماء بحيث يقبله الذوق السليم ... فی ثلاثه ابواب؛ انجام: هذا المعنى اخذه من منشى الاصل حشره الله مع من توبه الابه في اسم زين و قوله مضمنا مكتفيا
کاتب = مؤلف، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ پس از رساله مختصر معما، قطعاتی است در نظم و نثر و از آن جمله قصیده ابوالحسن تهامی است با این مطلع: «حكم المنيه في البريه جاری ×× ما هذه الدنيا بدار قرار»، داستانی از علی بن بسام بغدادی، از شرح الشهاب قطب راوندی، قصیده کامل قيراطی با این مطلع: «قسما بروضة خده و نباتها ×× و باسمها المخضر في جنباتها»، شعری از محمد بن منصور تلمیذ غزالی، صلاح الدین صفدی فی کتاب رشف الزلال، محیی الدین عربی، الراغب فی المحاضرات، السراج الوراق بشار، ابونواس شبلی، عباس بن احنف، سموئل، رقاشی و دعبل؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، 7ص (191-197)، اندازه: 12×20/2سم [ف: 23-178]