معرفت تقویم

17. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 80/2 آغاز: ... که مماس تقویم شود، آن غایت ارتفاع؛ انجام: تقویم آفتاب چون بر خط قبه نهند، مماس آن سه درجه از مقنطرات که باشد، غایت ارتفاع روز مطلوب بود. و الله اعلم ناشناخته، در بیست«فصل»: در فصل 19 چنین آمده است: «در این وقت این ساعت در تاریخ سنه 697 هجریه آنچه آفتاب در تحت درجه خود است»، اگر این رقم درست باشد، پس باید در این تاریخ تألیف شده باشد. این گفتار در دنبال اختیارات علائیه رازی چنان آمده که گویا دنباله آن است، فصل‌ها: [1 تا 3 را ندارد]، 4. در بیرون آوردن طالع، 5. اندر معرفت تسویة البیوت، 6. در معرفت ساعات مستوی، 7. در معرفت ساعات معوجه، 8. در معرفت قوس النهار و قوس اللیل، 9. در معرفت تعدیل، 10. اندر شناختن دایره فلک، 11. در معرفت مطلع فلک مستقیم، 12. طلوع و غروب بروج، 13. بر آمدن صبح، 14. شناختن عرض بلاد، 15. اوقات غروب و شفق، 16. تحویل سال عالم، 17. عرض کواکب از راه شمس و میلشان، 18. استخراج خط نصف النهار، 19. معرفت ظل، 20. در فوایدی چند و ختم کتاب. این کتاب در انجام و تعداد ابواب به رساله «اسطرلاب» عبدالله بن محمد جوهری همدانی شباهت دارد که نسخه‌ای با همین عنوان در کتابخانه ملک دارد و روزگار او نامعلوم است ولی نام او به صراحت در ابتدای آن نسخه آمده است؛ خط: نسخ پخته، کا: محمد کاظم ولد استاد آقا کوچک چاووش اصفهانی متخلص به خاموش، تا: 1289ق؛ 11گ (64ر-74پ) [ف: 1-235]