المعجم فی معائیر اشعار العجم

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13372/1 آغاز: چنانکه وجه فساد آن بجای خویش گفته شود و آن اینست: توسیع تصقیت تطویل و چون تفصیل از احیف بر سبیل اجمال معلوم شد اکنون زحاف هر یک؛ انجام: امید است که اگر صاحب طبعی این جمع را در مطالعه دارد و به هر باب که رسد نادانسته از سر آن در نگذرد به مدتی اندک در سخن دری نظماً و نثراً تخریجی تمام یابد ... و الصلوة علی نبیه محمد و آله و اصحابه الطيبين الطاهرين الاكرمين. خط: نسخ، کا: عبیدالله بن عبدالرحمن بن الفقیه عبدالله الملقب بعواد فقیه تستری، تا: جمعه 5 رمضان 981ق، جا: بغداد؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج، 121گ (7ر-127پ)، 19سطر [ف: 36-317]