معجم الشیوخ و النبلاء

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13456/2 آغاز: و من المعجم لابن عساکر انشدنی عبدالقاهر بن ابراهیم بن ابی بکر ابوالمکارم الخویی الادیب بخوی لنفسه؛ اودعته سری مستکتماً ×× فبثه الخوان فی الحال / من یضع السر لدیه فقد ×× اودع ماءً جوف غربال؛ انجام: قال ليس لهما بعدل ان الكلب سهر من وراء اهله هذا حديث غريب حسن غريب و قد روی عن مكحول بن كثير. انتهى. بخش کوتاهی از این کتاب است و در این بخش شرح حال چند نفر ذکر شده است؛ خط: نسخ، کا: حسین بن مهدی النعمی لطف الله، تا: شنبه 17 یا 18 رجب 1172ق؛ مصحح؛ جلد: پارچه، 4گ (123ر-126)، 23سطر، اندازه: 15×21/5سم [ف: 36-402]