معتقد الامامية

« بسم ... شکر و سپاس خدائی را که آفریننده جهانست، و داننده آشکار و نهانست. آنخدائی که از میان خلایق محمد بن عبدالله صل الله علیه و آله و سلم را برگزیده، و خلعت نبوت و امامت در وی پوشانیده، و تاج کرامت بر سرش نهاده، و پیغامبری بجن و إنس فرستاده، و صد هزار صلوات و سلام بر او باد، و بر آلش و بر مصدقان أقوال و پیروان أفعالش. أما بعد، بدان ای جوینده راه و گوینده لا إله الا الله که دینی که خدایتعالی آنرا برای بندگان خود پسندیده؛ آن اسلام است ... در خبر است که روزی رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم در پیش خود خطی بکشید ... و رسول صل الله علیه و آله خبر داد و گفت: ستفرق أمتی ... و آنچه خدای و رسول از آن خبر داد همه واقع شد ... و ایشان متفرق شدند، و هر طایفه از ایشان خود را بر حق دانند ... و دیگری را ضال و گمراه خوانند ... چنانکه گفته اند که: حنفیان جبری؛ حنفیان معتزلی را، و ایشان را با یک دیگر در اصول و فروع خلاف نیست مگر در مسئله چند در أصول که خلاف است، باین قدر یکدیگر را لعنت میکنند و در کتابهاء خود می‌نویسند، و معتزلی هم چنین و طایفه دیگرند که ایشان را روافض نام نهاده اند، و بد دین و بد مذهبشان خوانند، و هر کجا که نام ایشان برند و نویسند؛ بریشان را باطل دانند، و بدترین أهل اسلام ایشان را گویند، و همکنان (همگان ؟) بر إنکار این طایفه اتفاق کرده اند، و ایشان طائفه ئی اند که ایشانرا امامیه گویند و إثنا عشریه خوانند؛ زیرا که بامامت دوازده امام گویند ... و برین دعوی حجتهاء عقلی و نقلی آرند. بأندکی از آنچه گفته شد اشارتی کرده شود تا خواننده این کتاب درآن نظر کند و بر آن واقف شود و حقیقت مذهب ایشان بداند، إن شاءالله تعالى ... »