المعانی و البیان

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12214 آغاز: بسمله، مقدمةفصاحة المفرد فى سلامته من نفرة فيه و من غرابته و كونه مخالف القياسثم الفصيح من كلام الناس؛ انجام: و منه تضمين و تلميح و حل ×× و منه عقد و التأنى الافتعل (كذا) / براعة الاستهلال انتقال ×× حسن اختتام و انتهى المقال. منظومه مختصری است در علم معانی و بیان و بدیع که به ترتیب مطول در هشت باب سروده شده، مذيل به «الأوزان الشعرية» می‌باشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: مقوا، 4گ، 20سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 25-196]