المطول فی شرح تلخیص المفتاح

512. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 172 معزی آغاز: برابر؛ انجام: اشار إلى ازالة هذا الخفاء بقوله يظهر ذلك لتأمل مه التذكيرلما تقدم في الاصول ... و افتح علينا ابواب الحكمة و ارشدنا الى طريق الصواب [و صلى الله على محمد واله] و عترته المعصومين بالهدى الناجي من العذاب برحمتك يا أرحم الراحمين. خط: نسخ، کا: محمدتقی، تا: 1267ق؛ محشی با امضای «شرح مفتاح»، «یوسف»، «فخرالدین»؛ با چند بیت شعر فارسی از ضیاء اصفهانی و چند بیت شعر عربی از محمدعلی خان بن فضل علی خان و مکاتبه علامه حلی و قاضی بیضاوی در بحث طهارت و اشعاری از وحشی، مشفقی، ضیاءالدین فارسی، دقیقی، صائب، قائم مقام، ادهم کاشی، ملک طیفور، شعاع کاشی، هلالی، خواجو، اوحدی کرمانی و شعر عربی از ابن غین؛ تملک: محمد کاظم دزفولی؛ جلد: مقوا، 218گ، 15و10 سطر (7/5×15)، اندازه: 17×21/5سم [ف: 39-103]