مصیبت نامه

2. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1796/2 آغاز: ذکر ملال مصیبت زتارم اخضر ×× نموده رایت ماتم به اکبر واصغر / گرفت باز ازاین کبریا زعصه خاک ×× غبار لشکر اندوه کشور افلاک؛ انجام: بغل گشود به فرزند خود امام شهید ×× قران نمود درآن دشت زهره با خورشید / سکینه نیز به نعش پدر گشود آغوش ×× کشید دربرخود جسم باب ورفت ازهوش. مثنوی است درمصائب امام حسین علیه السلام وشهدای مظلوم کربلا؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج، 22گ، 17سطر، اندازه: 15×25سم [ف مخ: 5-2025]