مصباح السالکین

44. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 359 آغاز: و يعريف المتكلم من السجع، بامرين احد هما ان يكون الحرف الاخير؛ انجام: ان يجعل ما كتبته حجه لى الاعلى انه المنان ذو الفضل و الاحسان و الفيض و الغفران و الحمد لله اولا و آخرا. از باب ثانی فیما يتعلق بالدلاله الوضعيه و المعنويه آغاز بحث می کند؛ خط: نسخ خوش، کا: محمد بن حسین بن محمد ... بن فارسی، تا: 1088ق، جا: شیراز؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: اصفهانی، 555گ، 28 سطر (10/5×17)، اندازه: 16/5×23/5سم [ف: 7-317]