مصابیح الاصول

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 41795 آغاز: و رتبته على مقدمة و مقالات و خاتمة اما المقدمة في بيان حد العلم و موضوعه و غايته ... و لما مان هذا العلم موسوما باصول؛ انجام: و الا فيجوز له الفتح [الفسخ] ح و هو كما ترى و بطلانه اوضح من البيان و الحمدالله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا از پایان خطبه و اول مقدمه تا فصل سوم از مقاله اول تا «مصباح اذا ثبت استعمال اللفظ فی معنی او معان و لم يتميز الحقيقة من المجاز فلابد من الرجوع الى العلائم» است، البته پس از این مصباح که ناتمام رها شده یک مصباح دیگر با عنوان «مصباح فی تحقیق الشروط الواقعة في ضمن العقود و ما يجوز منها» نیز آمده که معلوم نشد مربوط به چه مقاله یا فصلی از این کتاب است؛ خط: نستعلیق مخلوط به شکسته، بی‌کا، تا: قرن13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصدر است به دو صورت اجازه از ملا احمد بن عبدالله خوانساری و اسدالله بروجردی که هر دو در سال 1265ق برای «ابوطالب بن محمد ابراهیم لاریجانی مازندرانی» (صاحب رساله «استقلال البكر الرشيدة البالغة فی ترویج نفسها»، نسخه ضمیمه همین مجموعه به شماره 41795/2) نوشته شده‌اند؛ اهدایی: رهبری، دی 1388؛ جلد: تیماج، 101گ، 19-23سطر، اندازه: 16×21/6سم [اهدائی رهبر: 11-449]