مصائب الائمة الاطهار

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 28978 آغاز: بسمله، ای ذات مقدس که توئی واحد یکتا - به وحدت ذاتت همه اشیاء شد گویا - ذاتت چه صفاتت بود از عیب منزه؛ انجام: یکقطره چشیدم و دریا گریستم - طوفان نوح محمد شد از اشک چشم من ... را گریستم ... (بعد از دو برگ) ظل ظلیل حضرت اله و المجاهد فی سبیل الله صدر نشین محفل عنابات حضرت آفریدگار ... سنه 1346 خط: نستعلیق جلی، کا: ناطق بروجردی، میرزا یحیی، تا: 1346ق؛ قطع: وزیری کوچک [رایانه]