مشکاة المصابیح

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3967 این نسخه ناقص است (تا فصل 12 کتاب الفتن) و بقیه آن باب 41 از نسخه افتاده است، این نسخه علاوه بر قدمت دارای الحاقاتی است که با قلم کهن در اول نسخه اضافه شده این اضافات که از مزایای نسخه به شماره می‌رود به این شرح است: 1. فهرست ابواب کتاب مشکوه است از کتاب الایمان تا کتاب الیقین و عنوان فهرست چنین است: «بسمله هذه فهرست کتاب مشكوة المصابيح بابوابها المشتمله عليها من الصحاح والحسان و الزياده»، 2. مقدمه کتاب مصابیح: توضیحات مؤلف کتاب مصابیح است درباره خصوصیات تألیف خویش و چنین شروع می‌گردد: «قال الامام محيى السنه ناصر الحديث مصنف الکتاب: جعلت احادیث کل باب من هذا الکتاب صحاح و حسان»، 3. طبقه بندی روات احادیث نبوی از نظر تعداد روایات آنان، در این دسته بندی هفت طبقه یاد شده: اصحاب الالوف، اصحاب المائين، اصحاب المائه اصحاب العشرات، اصحاب التسعه عشره اصحاب السبعه عشره و اصحاب السته، 4. قال القاضی الرویانی فی الکتاب المسمى الحليه و البحر كتابين من تصانيفه ان التحكيم جائز مطلقا في المال و النکاح ... نقلی است از کتاب حلية المومنین و کتاب بحر المذهب (هر دو در فقه شافعی) از تألیفات عبدالواحد بن اسماعیل رویانی شافعی (-502ق)، 5. نقل از کتاب تهذیب الاسماء و اللغات محيى الدین نووی این نقل تحقیقی است درباره ماهیت و تقسیمات بدعت به حکایت از کتاب قواعد ابومحمد عبدالعزیز ابن عبدالسلام، 6. نقل از شرح صحیح بخاری تألیف کرمانی (شمس الدین محمد بن یوسف) درباره اقسام کفر، 7. شعب الایمان از ابوبکر احمد بن حسین بیهقی شافعی حافظ (-458ق) بخشی است از کتاب بزرگ او در این باب که دو مجلد است به نام «الجامع المصنف في شعب الايمان» بخش حاضر چنین آغاز می‌گردد: «بسمله هذه شعب الايمان سبع و سبعون شعبه جمعها الامام الحافظ الفقيه ابوبكر احمد بن الحسين البيهقى»، 8. تحقیق در طریق احتمال تخلص از ربا (در بیع دراهم و دنانیر) نقل از کتاب ترجمه الاحکام فراء بغوی (مؤلف مصابیح السنه) به فارسی، 9. فائدة منقوله عن الشيخ السيد الشريف. شیخ نورالدین الایجی مدالله ظله تحقیقی است در اسماء و صفات، 10. فهرست رموز و نشان‌ها که در مشکوه به کار می‌رود، بر نخستین و آخرین صفحه (از این برگ‌های اضافی)؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ محشی؛ تملک: ابوالسعادات منصور بن اسحاق، علی بن منصور بن اسحاق، عمر بن اسحاق، در تملک اخیر (که مورخ 790 است) آمده که نسخه را از اتابک نصرة الدین احمد به عنوان هبه دریافت کرده، یعقوب بن لطیف بن اسماعیل بن عثمان بن ... اسماعیل به تاریخ 709 (تاریخ تألیف مشکوة به نوشته حاج خلیفه 737 است و بنابراین این یادداشت مورخ 709 جای شکفت و تردید است)؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 29-30سطر، اندازه: 24/5×31سم [ف: 10-2105]