مسکن الفؤاد فی فقد الاجلة و الاولاد

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8945/11 آغاز: مسکن فؤاد مغمومان و یار حرمان و مفرح قلوب مهمومان زاویه هجران که طاهر دل ایشان به خنجر ابتلا بسمل ... بر ضمایر زاکیه متعطشان رحیق مدعا و سالکان مسالک تسلیم و رضا؛ آغاز ترجمه: سپاس و ستایش بی انتها خداوندی را سزاست که حکم کرده است بر بندگان خود به فنا و زوال و جاری کرده؛ انجام: پس همچنان که رونده را در ظلمت و تاریکی بدون نور شعاع. تنها بخش کوتاهی از آغاز رساله را دارد و از انجام ناتمام رها شده؛ خط: نستعلیق و شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: باتاریخ1113ق؛ 2ص (55-56)، اندازه: 15/6×27/8سم [ف: 29/1-423]