الارث

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2299 آغاز: و للاختین من الام اربعة مضروبة فی اربعة تکن ستة عشر، لكل اخت ثمانية ... مسائل الموافقات، اربع بنات و اخ اصلها من ثلاثة للبنات الثلثان؛ انجام: بخش کهن: باب الاشتراك و الطهر و ادعاء الولد؛ و اذا ادعى رجل ولداً صغيراً لا منازع له فيه ثبت نسبه منه، و اذا ولد على فراشه مولود لحقه بالفراش ... و اذا اشترك رجلان فى وطى (گ134ر) ... حرة ... ارى القافة معهما، فان الحقاه بأحد هما لحقه ... الا ترى الذى جاء عن عمر بن الخطاب رضی الله عنه فان كانوا اكثر من ثلاثة ... و ان اشكل على القایف (قیافه شناس) ... ففى ذلك خلاف بين اصحابنا فذهب بعضهم الى أنه يترك حتى يبلغ فينتسب الى ايهم شاء ... فان ادعوه معا ارى القافة. هذا فی اللقيط فاما ولد الحرة المشترك فی ظهرها رجلان فلا فرق (افتاده است گ134ر). برگ نو نویس (گ135): وحده احد عشر، و هكذا تفعل فيما عرض من مسائل الوصايا من الاجازة و الرد، و الله الموفق الى الصواب، تم الكتاب بحمد ... و حسن توفیقه (گ135پ). قطعه رساله‌ای در ارث است بدون ترتیب با عنوان‌های «باب و فصل و فصل آخر منه و مسائل منه ...»، در برخی باب‌ها با عبارت: «قال ابو عبدالله رضی الله عنه یا رحمه الله» آغاز شده است، گاهی نیز گوید: «... عند ابی عبدالله رحمه الله» و گاهی: «کان ابوعبدالله لایورث اكثر من ثلاث جدات»، برخی عنوان‌های این رساله را برای امکان شناخت آن، در زیر می‌آوریم: باب الكسر على جنسين، باب الكسر على ثلاثة اجناس، باب الكسر على اربعة اجناس، باب تعصب الذكور و الاناث، باب المعادة فى مسائل الجد، باب الجدات، باب الرد، باب الاجداد و الجدات، باب العمات، التوريث بقرابتين، ميراث المجوس، الخنثى المشكل، ميراث المتلاعنين، المفقود، المتناسخات، ميراث الغرقى، باب القاتل، باب الولاية، ادعاء الولد؛ خط: نسخ نزدیک به تعلیق غرب ایران، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز، از میان نیز کمبود دارد و پس و پیش شده است؛ کاغذ: نخودی بخارایی کلفت، 135گ، 17سطر (10×13/5)، اندازه: 13/5×17/5سم [ف: 11 - 754]