اربعیه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 28-فیروز آغاز: بسمله حمد بیحد و ستایش خالی از عد دانای مطلقی را می‌سزد که بنی نوع انسانی را بواسطه نفوس طیبه انبیاء و رسل که هر یک رکن ممالک درایت و دانش اند ... و بعد چنین گوید محتاج رحمت خداوند حمید، مجید بن حمید فرمانفرما طاب ثراه که چون برادر عزیزم حسینقلی میرزا در ایام خیال داشت که مبحث مرفوعات را بخواند؛ انجام: مثل هذا حلو حامض که هذا مبتدا و حلو خبراو و حامض خبر دوم یعنی می‌خوش و یا ترش وشیرین است. خدای تعالی و سعت بدهد سینه های ما را بنورهایی که شناخته می‌شود (...؟) و قرار بدهد جای ما را آن چیزیکه وارد می‌شویم باو. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1319ق؛ نستعلیق ابتدایی، پایان نسخه یاداشت شهاب الدین طباطبائی (که خطبه کتاب را به‌جای مؤلف انشاء کرده) در مدح فیروز میرزا دیده می‌شود، در ص 1 و 2 تقریظ کتاب است (ظاهرا از شهاب طباطبائی)، در ذیل نسخه این یادداشت دیده می‌شود: «قد تمت الکتاب فی النحو الفارسی بعون الملک الوهاب فی سنه الادئیل فی یوم پنج‌شنبه بیست و پنجم شهر ذیقعده الحرام شنبه 1319 هجری هذا کتاب لو یباع بوزنه درا (لکان) البایع مغبونا الحق و الانصاف در رتبه خود کمال متانت و صحت را دارد و در واقع در مدت پنج شش ماه تحصیل کمال حذاقت می‌خواهد که باین نحو دقایق صحیحه که این کتاب مشتمل بر آنهاست ملتفت بشود (شهاب ) در سن سیزده سالگی نوشته شده است در سنه 1319 هجری»؛ کاغذ: فرنگی شکری رنگ، جلد: تیماج زرد، 62ص، 9 سطر، قطع: رقعی، اندازه: 17×10/5سم [ف: 21-9]