مرقع

262. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1625 آغاز: ای دل اگر از غبار تن پاک شوی ×× تو روح مجردی بر افلاک شوی / عرشست نشیمن تو شرمت بادا ×× کائی و مقیم خطه خاک شوی؛ انجام: گر باده خوری تو با خردمندان خور ×× یا با صنمی ساده و خندان خور / بسیار مخور و رو مکن فاش مساز ×× اندک خور و گه گاه خور و پنهان خور دارای 10 قطعه، شامل رباعیات و ابیاتی است که به قلم نستعلیق دودانگ خوش نگاشته شده و به نظر می‌رسد که خط رشیدا باشد؛ خط: نستعلیق، کا: رشیدا، بی‌تا؛ مجدول و کمندکشی زرین، مذهب؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار، «مشیرالسلطنه - حسین بن هدایت الله رضا الحسینی»، کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ جلد: مقوای روغنی مذهب، 3 سطر، اندازه: 13/9×20/9سم [ف: 2-120]