مرقع

254. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1542 آغاز: نفسی الفداه لارض انت ساکنه. در نظر شریف هست که هنگام ادراک حضور مکرر در خلوتهای اتراق و روزهای سواری بعجز و الحاح اضطراری میگفتی که شما راضی شوید دست از این پیرزنه بردارم یکباره طلاقش بدهم مردانه مطلق العنان باشم. شما منع و تحذیر فرمودید؛ انجام: میرزا شریف فراهانی کاغذی به کمترین نوشته بود در جوف همین عریضه ارسال خدمت نمود که ملاحظه فرموده باشند و مستدعی چنانم که کمترین سید جعفر را همیشه اوقات بارجاع فرمان اعلا قرین مسرت و مباهات فرمایند باقی امرکم مطاع. دارای 52 قطعه، به صورت کتاب تنظیم و تجلید شدهو مجموعه‌ای است از مکاتبات و یادداشت‌ها، یک قطعه رمز که به نظر می‌رسد دستور رسیدگی به امور مالی مرحوم قائم مقام باشد، دو قطعه سیاق صورت حساب مصارف سپاه و حساب توشقان ئیل سرکار نواب امیرزاده، چندین نامه خصوصی و خانوادگی قائم مقام، چند قطعه شعر، نامه‌ای در رثای مرگ عباس میرزای ولیعهد که با این بیت شروع می‌شود: «بر لوح مزارم بنویسید پس از مرگ ×× کی وای ز محرومی دیدار و دیگر هیچ»؛ خط: شکسته تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول و کمندکشی زرین، مذهب؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران، اعتمادالسلطنه؛ جلد: چرم مذهب، اندازه: 25×37سم [ف: 2-12]