مرقع

176. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1572 آغاز: شد آن جا جهان دامن کشان چون از چمن بیرون برون شد جان مرغان چمن گوئی ز تن بیرون؛ انجام: رقم کمترین بنده درگاه رضا قلی شاهرخ شاهی 1276. از کتابخانه اندرون باطلاع جناب امین السلطان و آغا بهرام داخل کتابخانه موزه سرکاری شد. ب دارای 12 قطعه، 6 قطعه از این مرقع خط ناخنی نستعلیق خوش است، شامل چند بیت از اشعار خواجه حافظ شیرازی، بلغ العلی بکماله و مابقی قطعات تصاویر گل و بوته و مرغ و پروانه، تصویر یک جوان با باز شکاری است که به طریق ناخنی رسم و نقش شده است؛ خط: نستعلیق، کا: شاهرخ شاهی، تا: 1276ق؛ مجدول و کمندکشی زرین، مجدول؛ مهر: مشیرالسلطنه، کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ اندازه: 21×33سم [ف: 2-167]