مرقع

171. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1505 آغاز: یا ما را سر پرسیدن بیمار بود ×× عجب از طالع تا بنده که بیدار بود / زنده وصل تو جانانه چه بسیار کم است ×× کشته هجر تو افسانه چه بسیار بود؛ انجام: رازی از پیر خرابات شنیدم ز نخستین ×× که اگر یار جفا کرد تو هم ترک وفا کن / گفت پیر خردم خیز و بدرگاه علی شو ×× تن و ایمان و دل و دیده خودکان صفا کن دارای 12 قطعه، مجموعه‌ای است از اشعار منسوب به ناصرالدین شاه قاجار؛ خط: شکسته نستعلیق تحریری خوش، کا: ناصرالدین شاه قاجار، تا: 1271ق؛ مجدول و کمندکشی، مذهب؛ جلد: تیماج، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 2-52]