مرقع

148. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1516 آغاز: مشتاقی و صبوری از حد گذشت ما را ×× خود را بزرگ دیدن شرط ادب نباشد؛ انجام: در مجلسی که خورشید اندر شمار ذره است ×× خود را بزرگ دیدن شرط ادب نباشد / ببخشم سرش گنج و تاجش مراست ×× همان پیل با تخت و عاجش مراستبجهة حکیم نوشتم 24 ذیحجه سنه 1260. 32 قطعه، شامل ابیاتی چند از خواجه حافظ شیرازی، سعدی شیرازی و حکیم فردوسی طوسی، ناصرخسرو علوی، به منظور مشق خط نستعلیق محمدشاه غازی به‌طریق سیاه مشق و با خطوط ریز و درشت نستعلیق به‌جهت میرزا محمد نظرعلی حکیم الحکما در کاخ نگارستان - باغ لاله زار - نیاوران با ذکر تواریخ مختلف از تاریخ 1259ق تا 1261ق؛ خط: نستعلیق خوب، کا: محمد شاه غازی (قاجار)، تا: 1259ق؛ مهر: «مشیرالسلطنه - حسین بن هدایت الله - رضا الحسینی»، کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ جلد: تیماج مذهب، اندازه: 21×33سم [ف: 2-39]