مرقع

125. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1480 آغاز: ای عالم جان و جان عالم ×× خوش دل کن آدمی و آدم / تاج تو ورای تاج خورشید ×× تخت تو فزون ز تخت جمشید؛ انجام: ناچار قلمی برداشت و چند کلمه که بیان اوصاف آنحضرت بود نگاشت چند نظر بکتابت کمترین قابل تحسین نیست اما بواسطه اشمال بر اوصاف ذات ملکی صفات لایق زنیت خدود حور العین است و شمسه طاق بهشت برین کمترین بهرام سنه 1242. دارای 6 قطعه، اشعاری را در وصف و مدح ناصرالدین شاه به قلم نستعلیق نگاشته‌اند؛ خط: نستعلیق خوب، کا: بهرام میرزا، تا: 1242ق؛ مجدول و کمندکشی زرین، مذهب، با سرلوح؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار، «مشیرالسلطنه - حسین بن هدایت الله - رضا الحسینی»؛ اندازه: 18/5×29/5سم [ف: 2-94]