مرقع

89. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2508 خصوصیات خطوط مندرج در این مرقع: 1. خط حمایلی، مصرع اول: «بیتو شب، ...»، 2. خط نستعلیق، ابتدای آن: «روی ان الصفدی مرعلی ...»، 3. خط شکسته، مصرع اول: مصرع اول: «حسب حالی ننوشتم شدم ایامی چند»، 4. خط ریز، مصرع اول: «منسوخ شد مگر به جهان ملت نبی»، 5. خط نستعلیق، ابتدای آن «چون سخن زان زلف و رخ گفتی بگو از کفر ودین»، 6. خط نستعلیق، «سعی خود را دریغ نداشته»، 7. خط نستعلیق، اول آن: «نادان هر چند اهل بود نا اهل است»، 8 خط نستعلیق، یکی از ابیات آن: «سعدی بروزگاران مهری نشسته در دل»، 9. نستعلیق، غزل حافظ «حافظ بکوی میکده دایم بصدق دلچون صوفیان بصفه دارالصفا رود»، 10. خط نستعلیق، غزلی از حافظ: «آن ترک پریچهره که دوش از مارفت»، 11. نسخ، دعای صباح، 12. نسخ سوره کهیعص، 13. نسخ و نستعلیق، ابتدای آن: «اللهم صل علی محمد»، 14. سیاه مشق نستعلیق، ابتدای آن آمده «قصیده‌ای که بجهت طبع آزمائی گفته»، 15. نستعلیق شکسته، غزلی از حافظ به این مطلع: «حاشا که من موسم گل ترک می کنم»، 16. نستعلیق شکسته غزلی از حافظ: «بگیسوی تو خوردم دوش سوگند»، 17. نستعلیق درشت، شکسته، ترسل، ابتدای آن: «پیوسته وجود کثیر - الجواد العزيز الموجود محروس از حوادث باد»، 18. نستعلیق، درشت "حیات مقدس نبوی ... "(کاتب احمد شاملو) 19- نسخ، قطعه ای عربی «لایضام وارحامنا بقدرتك»، 20. نسخ، قطعه ای: «فلم بخذلنی»؛ خط: نسخ و نستعلیق و شکسته، کا: وصال و شاملو، تا: قرن 13؛ مذهب؛ 10گ، اندازه: 17×26/5سم [ف: 6-8]