مرقع

82. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1496 آغاز: بر ما ببار قطره ای از ابر مرحمت ×× کز خاک از این امید برآید گیاه ما؛ انجام: از مهر بمن نظر نداری افسوس ×× جز کینه سر دگر نداری افسوس 13 قطعه، منتخباتی از نظم و نثر فارسی که به جهت یکی از دوستان خاص معنوی نگاشته شده؛ خط: شکسته ممتاز، کا: درویش، عبدالمجید بن عبدالله، تا: 1184ق؛ مذهب، مجدول؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ جلد: تیماج مذهب، 16 -8 -15 سطر، قطع: وزیری [ف: 2-66]