مرقع

75. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1501 آغاز: بجهت دوست استظهاری جناب قبله نظر ملاذ احبا صاحبی منبع الجود و المكان فلان مسوده نمود منبع الاحسان صاحبی میرزا محمد رفیع ضاعف قدره العالی؛ انجام: دشمن دوست نما را نتوان کرد علاج ×× شاخه را مرغ چه داند که قفس خواهد شد دارای 56 قطعه متصل به هم، مطالب این مرقع شامل است بر چند غزل از خواجه حافظ شیرازی، یک غزل از ملاسالک، مشتاق، سعدی شیرازی، بهرام میرزا، نامه، چند رباعی و چند عریضه؛ خط: شکسته ممتاز، کا: درویش، عبدالمجید بن عبدالله، تا: 1179ق، جا: اصفهان؛ مجدول و کمندکشی؛ با یادداشت«و الله تعالى شانه العزيز، مرقع خط شکسته درویش و غیره که موازی پنجاه و شش قطعه است ابتیاعی از جناب میرزا محمود وزیر سابق دارالخلافه طهران بتاریخ شهر صفر المظفر لوی ئیل 1298 داخل کتابخانه موزه مبارکه سرکار اقدس شد» با مهر علی اکبر بن حسین الحسینی؛ مهر: «عبده الراجی محمود»؛ جلد: چرم مذهب، بین 10 -13 - 6- 7 سطر، اندازه: 21×34سم [ف: 2-60]