مرقع

33. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1471 آغاز: گویند یکی از ملوک بر سقراط گذر کرد و او در خواب بود سرپائی بر وی زد گفت برخیز سقراط برخاست؛ انجام: زالیست سال خورده بدستان گشاده دست ×× او بر مثال رستم و دانا چون اشگبوس / دانا فرو دوار درین سر گرفته حصن ×× بی جرم چرخ در طلبش کینه ور چو طوس 24 قطعه متصل به هم، شامل حکایتی از سقراط، حدیثی از حضرت عیسی علیه السلام، نثری بر عنوان عرفان و تصوف، روایتی از حضرت نوح علیه السلام و قطعاتی از اشعار ابن یمین به قلم نستعلیق است؛ خط: نستعلیق و شکسته عالی، کا: محمد تقی دولت آبادی مستوفی، تا: 10 شوال 1040ق؛ بین السطور هفت صفحه طلااندازی دندان موشی با تحریر مشکی است و در هر صفحه 2 الی 3 کتیبه بازوبندی طرفین مذهب زمینه طلائی دارد، قطعات این مرقع مقوای متن و حاشیه متصل به هم است که حواشی دو قطعه تذهیب به طرح اسلیمی‌های بند رومی لاجوردی با تحریر طلا و گل و پیچک‌های زرین تحریر مشکی دارد، مابقی قطعات حواشی مجدول کمندکشی زرین و الوان بدون تزئین است، حواشی متصل به متن تسمه انداز یا کاغذهای فیروزه‌ای و سرنجی رنگ است؛ جلد: مقوای روغنی بوم مرغشی مذهب، 38ص، 13-12-15 سطر، اندازه: 18×27سم [ف: 2-202]