مرقع

29. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1631 آغاز: لانیام و لایموت یا مالک الملک الذی. اگر اصحاب عشرت می‌پرستند ×× بیا ساقی که من ساقی پرستم ... کتبه العبد علی رضا العباسی غفرالله ذنوبه و ستر عیوبه فی 1018؛ انجام: پایان: هو المعبود. مرقع خطوط و نقاشی، 18 رقعه متصل به هم و دو رقعه نقاشی مینیاتور سیاه قلم، نام نقاش و تاریخ رضا عباسی روز چهارشنبه پانزدهم شهر ربیع الثانی 1040، یک قطعه مینیاتور سیاه قلم تصویر زنی در حال دوشیدن گاو و یک قطعه دیگر مینیاتور سیاه قلم تصویر مبارزه بین دو سوار بدون رقم، مطالب این مرقع شامل ابیاتی است از اشعار خواجه حافظ شیرازی، حلالی جغتائی، سعدی شیرازی، نامه، مطالب عرفانی، دوازده امام و قسمتی از دعای توسل که به خطوط مختلف و در نهایت استادی کتابت شده است و چند قطعه سیاه مشق؛ خط: نسخ و نستعلیق و شکسته ممتاز، کا: عباسی، علیرضا، تا: 1018 و 965 و 1080ق؛ حواشی بدون تزئین و الوان است، یک قطعه نقاشی رضای عباسی دارای حواشی بوته گل زرین دارد؛ مهر: «حسین بن هدایت الله - رضا الحسینی»، «کامیاب هر دو عالم شد بتوفیق اله موسی بن عیسی از لطف سلیمان پادشاه»؛ جلد: مقوای روکش چرم مذهب، 16-10-13-4-2 سطر، اندازه: 21×33سم [ف: 2-292]