مرقع

2. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1558 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم - الی عبدالله بن العباس بعد مقتل محمد بن ابی بکر به مصر رحمهماالله اما بعد فان مصر قد افتحت و محمد بن ابی بکر قد استشهد و عند الله تحتسبه؛ انجام: خفیات التنخوص و هن عیس کان ثیابهن ثیاب. مجموعه‌ای است از خطوط اساتید که شامل روایاتی از حضرت رسول اکرم (ص) ابیاتی به زبان عربی در مراتب عشق، آیاتی از کلام الله مجید، قسمتی از یک وقف‌نامه، روایاتی از حضرت علی بن ابیطالب (ع)، ادعیه مختلف، دو قطعه از حروف متصله و منفصله عربی، انتساب بعضی از قطعات این مرقع به ابن مقله و یاقوت المستعصمی قابل تأمل و تفکر است؛ خط: نسخ و ثلث ممتاز، کا: عبدالله سلطانی در 841ق، علاءالدین تبریزی در 988ق، کمال الدین حسین حافظ هروی، حسنعلی در 1139ق، تا: 841ق، ابن مقله، یاقوت؛ مجدول، دارای 24 قطعه متصل به هم؛ پشت قطعه اول به قلم شکسته چنین رقم رفته: «هو الله تعالی شانه العزيز مرقع خط مرحوم میرزا احمد نیریزی و غیره ابتیاعی از جناب میرزا محمود وزیر سابق دارالخلافه بتاریخ شهر ربیع الاول لوی ئیل 1298 داخل کتابخانه مبارکه موزه اعلیحضرت ظل الله روحنا فداه گردی»، پشت قطعه آخر چنین رفته «این مرقع خطوط استادان نسخ نویس از جمله مرقعاتی است که این چاکر درگاه آسمان جاه بدیوان همایون اعلی فروخته ام بمبلغ بیست و چهار تومان شهر صفر سنه 1298 با سجع مهر عبده الراجی محمود»؛ مهر: علی اکبر بن حسین حسینی؛ جلد: مقوای روغنی بوم مشکی، اندازه: 21/5×35/5سم [ف: 2-245]