مرقع

14. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4592 و 6139-ف قطعه 1 و 2 و 9و 10 دیباچه‌ای است منثور و چند بیت شعر فارسی به خط شکسته نستعلیق عبدالمجید درویش است برای نواب ابوالفتح خان زند به خواهش او با رقم «مشقه العبد عبدالمجید» (ص 1) قطعه 3 و 8 بندی است به فارسی گویا از خواجه انصاری بخط نستعلیق «محمد حسین الشیرازی کاتب الشیرازی» از منشیان دربار قاجار قطعه 4 و 7 دو مجلس نقاشی است تا اندازه کهن و از زمان مغولقطعه 5 و 6 قران است به خط کوفی و در گوشه بالایی صفحه آمده «در سلطان آباد تحصیل گردید فی 1037» در هر صفحه 5 سطر؛ کا: درویش، عبدالمجید بن عبدالله، بی‌تا؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، 12گ، سطور چلیپا (3×8)، اندازه: 20×سم [ف: 14-3523] و [فیلمها ف: 3-201]