مرقع

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 9613 89 قطعه، نستعلیق آن برخی از القاص صفوی 982، روح، گوهرشاد، فقیر 1005، علی، محمود حکیم، اسدالله شیرازی، عماد حسنی دوتا، عبدالمجید 1176دوتا، کاتب الحضرة السلطانی محمد حسیندر تهران در 1305، محمد ابراهیم تهرانی میرزا عمو در 1319، بدایع نگار 1236، علی نقی شیرازی 1300، محمد تقی بند پیی مازندرانی 1274، محمد ابراهیم 1290، علی نقی شیرازی، عبدالرشید تاریخ 1298 و 1297، آقا محمد جعفر دولوبه گواهی عبدی قاجار ظهور علینعمة الله معتمد الدوله، محمد حسین بحرینی 1268 که شعر طاهر شعری منشی را نوشته است، در اصفهان، نصرالله نایب الوزارة در ربیع الثانی 1300، تهران جمادی الاول 1288، حسین قلی، عبدالله حقیر پسر حاجی ابوالقاسم نصرالله شیرازی 5 جمادی الثانی 1284 در تهران، حسین، نسخ آن یکی نوشته در اصفهان برای دوستی است و یکی ازمحمد صادق شیرازی 1256 و یکی از احمد تبریزی 1282 و یکی از عبدالله بن ملاعلی؛ خط: نسخ و نستعلیق و شکسته و سیاق مشق، کا: بدایع نگار، بی‌تا؛ ابعاد متن: 17×20، اندازه: 20×32سم [ف: 17-435]