مرآة الازمان

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1966/4 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد حسین بن محمد علی، تا: 1172ق؛ محشی از مؤلف با نشان «منه دام ظله» و یا «منه زید عزه» و از آقا جمال، مصارع المصارع نقد المحصل، انموذج العلوم دوانی قبسات و اسفار و جز اینها، با صورت تقریظ یکی از دانشمندان قزوین همزمان مؤلف موسوم به عبدالنبی را نقل کرده عالم مزبور در ذیل نامه و تقریظ از خود چنین یاد کرده: «محبکم المخلص عبدالنبی بن محمد تقی القزوینی نزيل خراسان لتدريس مدرسه قرية فيها يقال له کاخک من اعمال جنابذ»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 97ص (98-194)، 21 سطر، اندازه: 15/5×25/5سم [ف: 5-467]