مخمس

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 432/8 کر آغاز: در عشق تو ای صنم چنانم ×× کز هستی خویش در گمانم / هر چند که زار و ناتوانم ×× گر دست دهد هزار جانم / در پای مبارکت فشانم؛ انجام: ای وصل تو اصل شادمانی ×× دایم بمراد دل بمانی / بر حافظ خود بگو زمانی ×× هر حکم که بر سرم برانی / سهلست ز خویشتن مرانم خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه ی قرن13؛ مجدول؛ 2گ (15ر-16پ)، 12سطر، اندازه: 8×13/5سم [ف: 40/2-127]