مخزن البحور و مجمع الصنایع

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 642/2 آغاز: پری زخی که بر آرد ز نسترن گلنار ×× دمادم افکند اندر دلم از آن گلنار / عجب مدار، بتم بر گل از زند طعنه ×× کنون که کرده اش ریحان به بندگی اقرار؛ انجام: سجع متوازی: کار من زین ثنا گر شود معتبر ×× نام من در جهان زو شود مشتهر ، بحر رکض الخیل. فاعلن، فاعلن، فاعلن، فاعلن. بحر رکض الخیل برابر بالا، همراه «عروض» ناشناخته. خط: تحریری، بی‌کا، تا: 1241ق؛ 10گ (68ر-77پ) [ف: 2-228]