مختلف الشيعة فی احکام الشريعة

103. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 20094 آغاز: بسمله، كتاب الطلاق و توابعه و فيه فصول الفصل الاول في الطلاق؛ انجام: يصح باعتبار التأثير وجب القود و الا فلا ... و على المعصومين من ابنائه. جلد5-7، از ابتدای «طلاق» تا انتهای «قصاص و دیات»؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مصحح، مقابله شده، مذیل است به صورت اجازه از چند فقیه زمان: 1. اجازه علی بن عبدالعالی کرکی به عبدالعالی عاملی میسی و فرزندش ابواسحاق ابراهیم در 22 جمادی الثانی 934، 2. اجازه زین الدین بن علی احمد شامی عاملی (شهید ثانی) به شیخ ابراهیم بن نورالدین عیسی بن عبدالعال و فرزندش عبدالکریم در سه‌شنبه چهاردهم رجب 950، 3. اجازه شیخ ابراهیم بن علی بن عبدالعالی بن شیخ محی الدین بن علی بن احمد الجامعی، 4. اجازه شیخ نعمت الله علی بن احمد بن محمد بن خاتون عاملی به محی الدین بن نورالدین علی بن جمال الدین احمد بن بدرالدین حسن بن ابی جامع عاملی در 23 شوال 973، 5. اجازه محمد بن حارث منصوری به شیخ محی الدین در شب 23 شوال 977، 6. اجازه محی الدین علی بن احمد جامعی عاملی به محمود النقیب العلوی، 7. اجازه محمد بن محمد مشهور به ابن المؤذن الجزینی به زین الدین علی بن عبدالعالی الشهیر بن ابن مفلح المیسی در یازده محرم 884، 8. اجازه شیخ محمد بن احمد بن محمد الصهیونی به محمد بن محمد مشهور به ابن المؤذن الجزینی درهشتم ذیقعده 879، 9. اجازه علی بن حسن بن محمد خازن حسینی حایری به احمد بن محمد فهد حلی، 10. اجازه علی بن حسن خازن بن جمال الدین احمد در بیستم رجب 791، 11. اجازه محمد بن مکی به علی بن حسن بن محمد خازن، 12. اجازه حسین بن علی جمال الدین بن ابی الحسن اللیثی به نجم الدین خضر بن محمد بن بعمر المطار آبادی درسال 756ق، 13. و نیز اجازه حسین بن علی بن جمال الدین لیثی به نجم الدین خضر بن محمد بن بعمر المطار آبادی که علامه جمال الدین محمد بن یحیی بن حکم حموی قاضی حلب در شوال سنه 720 به لیثی داده بود بار دیگر این اجازه را به نجم الدین خضرداده است؛ اهدایی: رهبری، خرداد 1373؛ جلد: تیماج مذهب، 291گ، 21سطر، اندازه: 19/5×25/5سم [اهدائی رهبر: 3-610] و [ف: 21-1202]