محمود و ایاز

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13424/21 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم ×× قافله سالار ره مستقیم؛ انجام: منم خسرو مرا شیرین بود یار ×× تو فرهادی ترا حسرت بود کار در فهرست محمود و ایاز انیسی شاملو دانسته ولی آن نیست و با تورقی که در متن چاپ شده محمود و ایاز شد این اشعار نقل شده در آغاز و انجام این رساله در آن دیده نشد، فقط اشعار نهایت آن در رساله‌ای با عنوان «خسرو و شیرین» و بدون نام مؤلف در مجلس هست که فهرست‌نگار نقل داستان محمود و ایاز را در ضمن تأیید می‌کند ولی چون آغاز آن افتاده ممکن است با این رساله یکی باشد و مثنوی موجود در نسخه 4672/2 ملک نیز هماهنگ است که سرآغاز آن متفاوت است و هیچکدام نام شاعر ندارد؛ بی‌کا، تا: 1071-1077ق؛ جلد: تیماج، 12ص (327-339)، اندازه: 15×27/6سم [ف: 17-411]